Ve zamanın ağarmayan sancılı doğuşu,

Yüzüme tüm esmerliğiyle çarptı.

Yıkık dökük odam , eskimiş yüzüm

Birazda ben kadar eskitilmiş muhabbet masam.

seni konuşur oldu.

Buraların soğuk bir tarafı oluveriyor

bazı günler koğuşun bayatlamış çayını alıp ısınıyorum

Pencere ötesini parmaklıklar ötesi yaptım.

Gece yarısı hep bizim oluyor.

Ve zamanın ağarmayan sancılı doğuşunda ,

Cebime sığdıramadığım fotoğrafına şiirler yazıveriyorum bu vakitler.

Bir gülüşün oluyor sonra...

Elim titriyor , 

arada bayat çayımı

üzerime döküyorum , bende gülüyorum.

Her ne kadar çayımda ben kadar eski diyorum.

Deniz eskim.