30 Nisan 2020 Perşembe

                                                                      1 Mayıs                                                                                                    Kocaeli

        Umarım beni ne denli kırdığını fark edersin ve umarım bana verdiğin zararı başka bir insana da vermezsin. Hiçbir insanın soğuk banyo fayanslarına oturup, gece dörde kadar ağlamasını istemiyorum. Hiç kimsenin bir insanın geri dönmesi için sabahlara kadar Tanrı'ya dua etmek mecburiyetinde kalmasını istemiyorum. Gece titreyerek uyuyup birinin adini sayıklarken aniden gözyaşına boğulmasını.

Hiçbirinin evden ekmek almaya diye çıkarken ne yapacağını şaşırmasını ve salı ile cumartesi günlerini karıştıracak kadar çaresiz olmasını istemiyorum. Asla ve asla hiç kimsenin benim gibi hissetmesini istemiyorum. Umarım Tanrı senin karşına senin gibi bir insan çıkarmaz. Acı çekmeni istemiyorum.

Rolan Ben bu denizde boğulurum dedi balık....

22 Nisan 2020 Çarşamba


                                                            Kocaeli 23 / 04/ 2020
                                                                     Saat:02:55
                     
                          Hasar kayıtları 1
                                                         
Geç saatlerde odama çekildiğimde her şey sessizliğe bürünüyor bir an. 
Benliğimde tek başınayım kendimi iyi hissettiğim bir yer burası. 
Kesik nefesimle aynı toprakta biten köksüz bir ağaca yaslıyım, boğazımda en iyi denizcilerin düğümleri geçiyor. Kapatıyorum gözlerimi ve bir gar'dayım kalabalıklar arasından öylece ayrılıyorum. Bir kenara çekip bilmediğim bir yolculuğu hayal ediyorum . Tren yolunun kenarında sıralanmış rengarenk çiçeklerin olduğunu söylüyordu şiir kitapları. 
Gerçekten öyle miydi ?
Ya benim olacağım vagonda pencere yoksa.. 
İşte o zaman toprağa gömülmek isterim.
Birden irkildim.
Biri bana sesleniyordu .
Acaba sesli mi düşündüm,
beni nerden tanıyor olmalıydı ?
Başımı kaldırdım gözleri büsbütün coğrafya. 
Kafamın içinde büyüyen çocuğun tedirginlikle yaşadığı otuzlu yaşların fren izi karşımdaydı.
Evet o.
kafatasımda büyüyen kişi. 
Sonunda buldu beni. 
Gülümseyerek " biz öldük , toplum öldü.
Elma şekerleri ve traktörler kırık ve biz öldük Selma.
Hadi kalk gidelim ..."

Dedim ya kendimi iyi hissettiğim tek yer beynimin ücrasi...






  Gecelerin kokusu bir başka oluyor . Bu şehirde sokağa bir yankı, bulvarlara yalnızlık düşüyor.  kandırılmış bir İsa gibi, çarmıha geri...