Niğde günlükleri...
                                                           16/11/2019

 Bu mürekkep lekeleri kısacık vuslatımın hatırası olsun... 

Dilime şükrü öğretir gözlerin. 
Onca hasretin dökülsede ömrüme. 
Ben kaderimin alnından öperim.
Ah! sen elinin sıcağı özlenen sevgili; 
Hatıran,
bir taştan , 
hüzün kokan bir topraktan, 
bu şehirden..
Hatırla ki; 
Varlığın dudaklarımda bir çift kuru söz. 
"Eller layık olabildiyse sana ne ala." Kıymetini bilsin yeter. 
"Saçındaki huzuru koklasın nasibin."
Nisyan nisyan içimi dağlayan,
 senin kokun bu , uzakların kokusu...
 Bir gün olurda saatinin akrebi, yelkovanı, 
senin uzanamadığın ânlara doğru dönerse, 
ve kolundaki saat sensiz zamanları tırmanıyor olursa. Ölmüş bil beni de..