GÖNDERİLEMEYEN MEKTUP , SAYFA 21
                                                                4 ŞUBAT 2020

Merhaba;
Sana bu satırları , dinlenme imkanı bulmadığım bir şehrin kapılarından yazıyorum.

İnan bana; sadece sana yer yok öfkemin taa orta yerinde!
Kendime kırgın ve kızgınım.
Bu saatten sonra küçük bir kız çocuğu olacağım.
Söz verdim kendime.
Biliyor musun ? artık yaşıtlarımla değilde kalbimle saklambaç oynayacağım.
Onu öyle bir yere saklayacağım ki .
Senden sonra .
Bir daha asla sobelenmeyecek.
Yaşım 22 ama yaşlanıyorum.
Senin darmadağın bıraktığın hayatın çıplaklığını yaşıyorum.
Yaşımda ki rakamlar değişiyor.
Birde saç rengim .
Şimdi gidip kendime yeni uçurtma alacağım .
Sen büyüyüp evlenmenin ve mutsuz olmanın ve sevgisizliğin keyfini çıkar bayım.
Ben hep çocuk kalacağım.

Kurtuldun,
Kur,
tul,
dun.
Sevdamdan kurtuldun bayım.
Bir günah gibi üstünü örttüm.
Sonrasında.
Tövbe edip darağacında sallandırdım seni.
Oysaki ben ne bekleyişlere aldanmıştım.
Bana hiç gelmemiş! Yada gelmeyi asla düşümemiş seni , özgürlüğe dair birşeyler fısıldamanı umuyordum?

Ulan, ne kadar ahmakça bir eylem... asıl acı tarafı ise, bu
ahmaklığının farkında bile olmayışıyımdı...
ta ki sen Nişanlana kadar.

Kahkahalar atarken ben,
gülüşlerin mezar sessizliğine gömüldü.
Annemin kucağına değdi hüznüm.
Babamın öfkesine benziyordu yeniden dirilişim.
İşte o gün seni unutmak istedim.

Sana bedduadır ; özlemen dileğiyle..