Sevgili okur ; Kitreli Niğde'nin bir beldesidir.

Ne de özlüyormuş insan 
Ah Kitreli merhaba,
                                       
                                        Niğde günlükleri 18 OCAK 2020
    

Kendimi biraz yorgun hissediyorum ; hakkımda söyleyeceğim tek şey bu...

Sadece yazmak istiyorum , doldu beynimin her ücrası
Yazmalıyım .
"Yoksa öldürecek beni bu demir,
bu beton,
bu şehir ,
bu kılıktan kılığa giren, yakışanı bulana kadar her türlü kötülüğü üzerine deneyen insan soyu. Öldürecek beni..."
 Yazmalıyım...

Merhabalar,
 ben bu yerlerden biriyim.
Çocuk yaşımda sevdalanıp göçüp gittim.
Çok geçmeden , saksıdaki çiçekleri vurdu birileri.
Toprağıma sızı doldu.
Çürüdü köklerim.
Ve çürümek ,
ölüm kadar yanı başımda.
Tenim,
 toprağın soğunu tadıyor.
Ve gelecek ölüm...

Ölüm beni geldığim yere, Nisyan'a götürüyor tekrar.
Yüzüme gün ışığı vurmuyor artık.
Ve ,
hayatımım edebi rengini dar ve sessiz boşlukta bulmaktayım..

Bu gece derinliklerden sesleniyorum . Bu gece en çok sevdiğim şarkıyı koynuma alıp sarılıp yatacağım.

Bu gece fazla geldin bana,
 içime sığmadın taştın bu yüzden ki ;
Canımın çiçeği Kitreli , seninle kavgam bitti.

Kötü olan bütün anılarımızı sildim.

Seni daima güzelliğinle, güzel olan bütün anılarımla hatırlamaya yemin ettim.

Başka türlüsü güç benim için.

Bu yüzden ki ;
Bir Temmuz akşamı,
Ellerini hatırlayacağım,
Dünyanın neresine gidersem gideyim burda bir yerlerde olduğunu varsayarak yaşayacağım,
önceden sana ait evin olduğunu ve onu sattığın kişinin evin duvarlarını yükseltmesinden duyduğun hoşnutsuzluğu.

Ve bir gece yarısı hastalanan yeğenini hastaneye götürdüğünde sana yaklaşan bir adamın rahatsızlığındaki engeli o gücenmesin diye başka teleffuzlar aradığını.

Merhametini hatırlayacağım ve nefretini,seninle dinlediğim son şarkının nakaratını,

sabahları güneş doğmaya devam ediyor ve ben hala o vakitler sen diye dua ediyorum .
Zor duaya kabul var mı ?

Yüzündeki gülüşü ve beni sevdiğini biraz olsun hissettiğim zamanları hatırlayacağım.


Yani ben öyle hisettim belki hiç sevmedin.

Kalbim bedenimde soğumaya devam edecek ve ben seni özlemeyi hiç ihmal etmeyeceğim.

Canımın çiçeği Kitreli.

Karanlık çöküyor aniden bu civarlara.
Kaç kere saydım bu vakitler yıldızları ,
Kayan yıldızın tuttuğun dileğin olmak için.
kimse anlamadı...

Uyanıyor derdinden bu şehir işte.
Biraz sancılı,
Biraz yalnız.
Birazdan ben doğacağım.
kundaktaki bir çocuk gibi karşıla beni. Darmağın bir vaziyette özgürce konuşmak seni ,
ah ne umut verici bu şehrin dinliğine...
Ah Kitreli ,
Canımın çiçeği,

 hoşçakal ...