17 /03/2020
                                                                            Kocaeli

Artık hayatım kadar cümlelerimide toparlayamıyorum, bazı şeyleri sessizce halledebilmek için gitmem en doğrusu olacak gibi .

Mesela bu aralar uyku tutmuyor pek.
Çokta umrumda değil açıkçası.
Bana huzuru ve yazmayı sağlayacak bir kaç fon müzik yeteli olacak bu günleri atlatabilmem için.
Yani bazen öyle oluyor ki kalkıp bir çay demleyip tek başıma içiyorum .
Ara ara nefes alamadığım da oluyor .
Nefes almak için kendimi dışarı atsamda soluduğum nefeste boğuluyorum.
Ve gökyüzü boyanıyor siyahın her tonuna .
Dizlerim kırılıyor bu cesetin altında.
Başım düştü .
Bu da neyin nesi.
Umrumda mı artık.
Yakam neden bu kadar ıslak.
Sanırım aptal ceset ağlamış olmalı.
Yalpalıyorum .
Bir yere tutunmasam yer kayacak ayaklarımın altından.
Yorgun bir şekilde oturdum bir köşeye, uzun uzun düşündüm..
Kendime acıdım. İnsan kendine acır mı ?
Ben acıdım...
Soluksuzluğuma bir ahhhhhh yetti..
Cebimde taşıdığım aynayı tuttum yıllarca yıllanmış yüzüme.
Ay vurdu.
Aynada gördüğüm yüzü tanımaya çalışıyorum..
İnandığım her güzel yalanlar için, kızıyorum kendime !
Dedim ya, ne yaptıysam kendime yapmışım..
Birileri vurmuş, ben Ölmüşüm!

Türkiye
Selma YILDIRIM
(1997 - ? )
Ruhuna bir fatiha ...