Kafamdaki radyo (part 1)
Kocaeli 18.02.2022
Sonunda cesaretimi topladım ve oturdum karşıma,
üzeceksen
sen kendini üz dedim,
başkasına ne gerek vardı yani.
sonra başkası dediğime döndüm benden öte bir ben..
Derin bir nefes yetmiyordu o dakikalar .
On dakika bomboş duvara baktım, yedi sekiz şarkıyı ilk dakikasında değiştirdim. Aslında anlatmayı bıraktım da, bu gece içime bile atamıyorum.
Yazıp yazıp siliyorum.
Pekte umrumda değil açıkcası.
Kafamda susmayan 24 asırlık bir radyo var..
Ya arkadaşım,
Bir ileri bir geri hep aynı melodi.
Sıkıldım...
Mental olarak o kadar yoruldum ki dümdüz bir sakinlik istiyorum. Yıkıcı kavgaları değil konuşabilmeyi, gürültülü eğlenceleri değil de sevdiklerimle kendi halimizde oturup sohbet edebilmeyi, Kimsenin kimseyi şüpheye düşürmediği sırt sırta verilen küçük çevreli bir hayatı yani..
Ne var çok mu zor...
Zor tabi senin gibilerine..
Tamam tamam tamam..
Hayata dair ısrarcı olamamış olabilirim. Pek istikrarlı da sayılmam. Her şeyden çabuk sıkıldığım da doğrudur. Tamam; bir de bir geç kalma huyum var. (Aslında hiç geç kalmadım ama neyse)
Çabuk yorulmuşta olabilirim.
Bazen gıcıklaşabiliyorum hak ediyorlar.
Sinirlenince sesimin tonunu kontrol edemiyor da olabilirim.
Son zamanlarda acayip duygusallaştığım da doğrudur.
Kırılıyor olabilirim.
Yalnız ağlıyor da olabilirim.
Sevdiklerimi de özlüyorum.
Gereğinden fazla açıklama yapmam, yanlış anlaşılma korkusundan olabilir.
Pişmalıklarla dolu da olabilirim.
(walla ne yaptıysam hiç pişman değilim aferim bana)
Kimseye güvenmediğimden, herkesle arama mesafe koyduğum zamanlar olabildiğinden de fazladırda zaten.( çekemem o suratlarınızı)
Güçlü görünüyor olmam, her daim Allah'a sığındığım için olabilir.
Her şeye rağmen gülümsediğim de doğrudur.
( bak o da ne biliyor musun komik video şeysi yani )
Ama neticede insanım işte. Yaralarımı göstermiyor olmam, yaralı olmadığım anlamına gelmez. (bir yara bandına hiç gerek yok yani)
Benden öte bir ben..
Kafamın içindeyiz..
Nice yüzüne bakmayacağım insan var.
Nefret boyutunu aştı zoraki dayanıyorsun işte.
Hep içinde ötürü taşıyorsun.
Bir gün patlayacaksın..
Kendime not,
Kimse sana dağları sırtında taşı demiyor. Neden bu kadar, her şeye aynı anda yetiştirme derdindesin? Otobüsü kaçırmış olabilirsin ya da en sevdiğin filmin son seansına yetişememiş olabilirsin ama bu istediğin zaman tekrar ayağına gelecek olan şeyler. Neden bu kadar gerginsin? Sadece iyi bir insan ol, dünyaya değişiklik kat. Insanların saçma sapan tavırlarını ve yaptıklarını senin yapman gerekmiyor. Kendi vicdanından başka doğru arama. Sana güveniyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder