Herkese selam sana ise ; mavzer çıtırtıları..

"Ve yeniden gözlerimi kapatıp şu dünyanın debdebelerine rağmen  fısıldıyorum ..
Gecenin ıssızlığına,
Kalemimin bitmek üzere olan mürekkebine.
Ve  sana,
asıl söze varamıyorum

Bu bir anlatı değil; birikmiş bir çöküş.

Yıllar sonra kendimde eksik kalan ruhu yeniden bulduğum yerdeyim.
Buradan yazıyorum.
Ve belki de iyileşme,
benim için tam olarak buradan başlar.

Ne affetmek var burada ne de unutmak.
Sadece olduğum yerde duruyorum.
Gerisi hâlâ bende..
Sanki yağmurlu bir günde evden çıkmış ama asla kendi içimdeki yere bir daha dönemeyen biriyim..
Ayaklarım bedenimin yükünü taşıyamazken birde çamura batmış ayakkabılarımın yükünüde sırtladı.
Yol uzun ...
Kirpiklerim göğün tüm yağmurlarını taşıyor ...
Ve bu sarsıntı çok ağır...
Milim bile sapmadı..
Duyman bu kadar zor mu ?

Kocaeli ...

Saat: 1:20

10.02.2026......